دیپلماسی عزت کم کم به جاهای خوبی می رسد.غرب همیشه برای ما دشمن بوده اما برخی متحدان هم برای ایران "گردن کلفتی"می کنند.

ادعای اتحادیه عرب درباره جزایر سه گانه نمونه مشت نشانه خروار دیپماسی عزت است.

اینکه سران عرب در نشست خود در دمشق برضرورت پیشبرد گفتگوهای جاری بین امارات عربی متحده و جمهوری اسلامی ایران درخصوص حل مسئله سه جزیره تنب بزرگ و تنب کوچک وابوموسی از راههای مذاکره و حقوقی تاکید کردند نشانه قدرت پائین تعامل دولت نهم با جهانیان است.

ایران به کجا می رود را کسی نمی داند و با بخشنامه های دولتی به مطبوعات مشخص می شود که قرار هم نیست کسی از چیزی آگاه شود.

در دنیای جدید نمی توان برای کشوری متحد ایدئولوژیک فرض کرد.روابط جهان امروز بر پایه هزینه و فایده است.اینکه تصور شود در دنیای متحدانی گوش به فرمان داریم که با یک اشاره به سر می دوند در بهترین حالت ناشی از عدم شناخت جهان است.

این موضوع که دستگاه عریض و طویل دیپلماسی از دوست یابی در جهان بازمانده است درد کمی نیست.

ایران امروز شایسته ایرانی نیست.

پی نوشت:

نامه دکتر پیروز مجتهد زاده به بان کی مون درباره جزایر سه گانه