رقابت در کشور ما معنای ویژه ای یافته است.یک طرف رقیبی که سالها زودتر از موعد خود را برای رقابت آماده می کند و یک طرف رقیبی که نمی داند تا یک هفته قبل از موعد از اخذ رای می تواند دل شورای نگهبان را به دست بیاورد یا خیر.
هیئت های اجرایی این بار در دولت مهرورز دست به حذف گسترده نیروهای اصلاح طلب زده اند و با بازی ریاضی سعی می کنند خود را مبرا کنند.هرگاه که بازی ریاضی نیز نمیتواند راه را بر آنها بگشاید دولت گذشته را متهم می کنند که در بررسی صلاحیت ها دقت نکرده است.اصلاح طلبان بر اساس برخی گذشته در 85 حوزه توان رقابت دارند و در سایر حوزه ها رقابت از بین رفته است.
در آن سوی اما مدعیان "اصولگرایی"که کابوس مجلس ششم خواب از چشمان آنها ربوده است حملات خود را متوجه این دوره پر افتخار مجلس می کنند و نزد مردم التماس می کنند که نگذارید مجلس ششم دیگری تشکیل شود.
آنها به خوبی می دانند که رونقی در بازار سیاست ندارند.حتی به رد صلاحیت ها نیز نمی توان دلخوش داشت.از این روی است که این مظاهر اخلاق و التزام به اسلام و... از هیچ راهی برای منکوب کردن کردن مجلس ششم چشم پوشانی نمی کنند.
به آنها حق می دهم .آنها را مجلسی باید که وقتی پیچ رادیو را باز میکنند تنشان نلرزد.آنها را مجلسی باید که در برابر کشته شدن چند جوان در زندانها سکوت کند.آنها را چه به مجلس ششم که قتل زهرا کاظمی را پیگیری کرد.آنها مجلسی میخواهند گوش به فرمان ومطیع.نه مجلس پر تحرکی چون مجلس ششم که به واضع کلمه در راس امور بود.
اقتدارگرایان مجلسی می خواهند تا در برابر عملکرد منفی دولت نهم روزه سکوت بگیرد.عملکردی که دیگر تششع!آن از مرزهای سیاست ودیپلماسی عبور کرده و حوزه فرهنگ را هم در بر گرفته.
در این انتصابات که اصلاح طلبان با دست و پای بسته باید به زمین بیایند شما باید کامتان شیرین باد از این فتح بزرگ.
پی نوشت ها:
اردیبهشت 1387