کرمان با همه شکوه و جبروتش هنوز نتوانسته حامل تصویری از یک جامعه رو به توسعه را به نمایش بگذارد. شاید به همین جهت است که رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بر این عقیده است که کرمان را به مواد مخدر می‌شناسند. این موضوع یک واقعیت تاریخی است و نباید با تعصب با آن نگریست. چرا که نگاه متعصبانه به مقولات اجتماعی واجد هیچ سود و فایده‌ای نیست و چیزی از این رهگذر به دست نمی‌آید. آن روز که کیانوش عیاری در سریال «هزاران چشم» به این مسئله اشاره کرد نگاه متعصبانه ما نتوانست اجازه دهد در یک فضای منطقی و به دور از احساسات این مسئله مورد نقد و بررسی قرار بگیرد.

باید پذیرفت که کرمان از منظر یک ایرانی غیر کرمانی یعنی فروشگاه زنجیره‌ای مواد مخدر که در آن انواع مواد افیونی به وفور یافت می‌شود و کرمانی هم مشتری پر و پا قرص این فروشگاه است و تازه عروسان هم در جهیزیه خود آلات مصرف مواد مخدر را به خانه بخت می‌برند! کرمان به واسطه اینکه محور ترانزیت مواد مخدر قرار گرفته است همواره محل تردد کاروان‌های توزیع مواد مخدر بوده است و تا تدبیری اساسی برای این مسئله اندیشیده نشود همچنان محل تردد سوادگران مرگ خواهد بود. اما همه مسئله این نیست تأسف آور زمانی است که افکار عمومی جامعه «کرمانی» را «معتاد» می‌پندارند، در حالی که آمار چیز دیگری می‌گوید. بر اساس آنچه نهادهای مسئول بر آن تأکید ورزیده‌اند کرمان رتبه سیزدهم را در مصرف مواد مخدر داراست و این یعنی 12 استان دیگر از کرمان در این مقوله پیشی گرفته‌اند. معضل «معتاد پنداری» کرمانی‌ها قدمتی به وسعت تاریخ دارد و به عنوان مثال میرزا رضا مهندس در سفرنامه خود که مشخص نیست تا چه میزان از صداقت بهره‌مند است می‌نویسد: .... مردمش بیشتر وافوری‌اند و کمتر مسکرات دیگر مصرف می‌کنند .... و این موضوع خود گویای نحوه شکل گیری این تفکر است. اما سؤال اساسی این است که چه کسی مسئول آگاه سازی افکار عمومی است؟

مسئولان استان کرمان تاکنون چه قدمی در این مورد برداشته‌اند؟ نهادهای فرهنگی در این خصوص چه طرح و پیشنهادی دارند؟ و آیا اساساًٌ این نهادها مبارزه با این مسئله خود را موظف می‌دانند که در این راستا گام بردارند؟ به نظر می‌رسد که دولت در این بخش وظیفه بزرگی بر عهده دارد. مسئولان استان باید ضمن خودداری از اظهاراتی که در آن چهره غیر موجهی از کرمان را به نمایش می‌گذارند ضمن کمک به فرآیند توسعه در زمینه اتهام زدایی از مردم استان گام بلندی بردارند. آنچه مسلم است ایجاد یک چهره موجه و معقول از کرمان بدون پیشرفت و توسعه امکان پذیر نیست. افزایش میزان سرمایه گذاری در کرمان تقویت بخش گردشگری و کاهش نرخ بیکاری می‌تواند با توجه به سابقه و پشتوانه عظیم تاریخی و افزایش نیروهای تحصیل کرده اذهان جامعه را نسبت به واقعیت‌هایی که در کرمان می‌گذرد واقت کند.

منتشر شده در هفته نامه مهر کرمان