آقای باهنر امروز در جمع روحانیون ارتشی عنان از کف داده است و هر آنچه نزدیک بود به عقده تبدیل شود را برون ریخت.اینجا بخوانید مهمترین بخش سخنان آقای باهنر این است که آقای خاتمی در عرصه دیپلماسی فقط لبخند می زد! اما احمدی نژاد اخم می کند!سپس به این نتیجه رسیده اند چون خاتمی لبخند می زد سیاست خارجی اش منفعلانه بود و چون احمدی نژاد می خندید دیپلماسی فعالی دارد.

در اینجا لزومی نمی بینم که درباره دیپلماسی آقای احمدی نژاد سخنی به میان آورم.اما ذکر این نکته را ضروری می دانم که مثبت یا منفی بودن عملکرد را افکار عمومی و نخبگان جامعه ارزیابی می کنند و به آن نمره می دهند.کاملا واضح است که سیاست خارجی دولت نهم با دولت اصلاحات قابل مقایسه نیست.چرا که در شرایطی که ایران می رفت در آتش جنگی دیگر بسوزد همین سیاست که باهنر نام آنرا سیاست لبخند می گذارد باعث شد تا ایران به شرایطی باز گردد که از احترام بین المللی برخوردار باشد و بزرگترین کشورهای توسعه یافته دنیا میزبان خاتمی باشند و ملت ایران میزبان آنها.اما نتیجه واضح و شفاف سیاست اخم احمدی نژاد این است که ارتباط ایران تقریبا با کشورهای موثر در تحولات بین المللی قطع شده است و آنچه امروز از آن به عنوان سیاست خارجی نامبرده می شود دیدارهای آقای احمدی نژاد با سران چند کشور فقیر وتوسعه نیافته و با گرایشات کمونیستی است که احمدی نژاد دوست دارد برای مردمش گریه کند.

به راستی دستاورد دولت نهم در عرصه خارجی چه بوده است که امروز از سیاست اخم تمجید می شود.آیا دیدار با سران چند کشور که رسانه ها نام آنها را دیوانه گذارده اند دیپلماسی فعال است؟آیا معطل ماندن وزیر امور خارجه ایران پشت در دفتر رهبر بحرین سیاست خارجی عزت آفرین نام دارد؟شما قضاوت کنید.